Ինչպես Դուբայից մի հայ, չիմանալով հինդի, հայտնվեց Բոլիվուդում եւ նկարահանվեց Սալման Խանի հետ
Հայկական գյուղից մինչև Միթհուն Չակրաբորտիի և Սալման Խանի մասնակցությամբ նկարահանման հրապարակ. այսպիսին է Արմեն Գրեյգի անհավանական ճանապարհորդությունը, ով նվաճեց Բոլիվուդը առանց կապերի կամ լեզվի իմացության։
Երբ Արմեն Գրեյգը լքեց իր հանգիստ հայկական գյուղը՝ Մոսկվայում աշխատանք փնտրելու համար, նա չէր կարող պատկերացնել, որ մի օր կհայտնվի Բոլիվուդի նկարահանման հրապարակում՝ իր մանկության կուռքերի կողքին՝ Միթհուն Չակրաբորտիից մինչև Սալման Խան, գրում է Gulf News-ը։
Առանց լեզվի իմացության, կապերի կամ ծրագրի
«Ես մոտ 30 տարեկան էի, ապրում էի Մոսկվայում, և հանկարծ հասկացա՝ ուզում եմ հրաժարվել ամեն ինչից»,-հիշում է Արմենը։
Նա հավաքեց իր պայուսակը, վերցրեց մի քանի տեսաերիզներ իր հետ և թռավ Մումբայ։ «Առանց անգլերենի, առանց հինդիի իմացության, առանց ծանոթների։ Միայն երազանք»։
Ընդամենը՝ 1000 դոլարով։ Հնդկաստանում նրա առաջին օրերը հեռու էին շքեղ լինելուց։ Տաքսու վարորդը խաբեց նրան՝ նրան իջեցնելով Դոնգրիի աղքատ թաղամասում։ Այնտեղ նա անցկացրեց առաջին ամիսը՝ թափառելով պրոդյուսերական գրասենյակներում՝ ցուցադրելով իր լուսանկարներն ու դեմո-տեսանյութերը։ «Շատերը ծիծաղում էին, ասում էին՝ եկել է Մոսկվայից դերասան դառնալու։ Բայց ոմանք դեռ լսում էին ինձ։ Դա բավական էր»։
Մեկուկես տարի անց Արմենն արդեն նկարահանվել էր հինգ ֆիլմում։ «Ես խաղացել եմ Ալի Զաֆարին ծեծող ոստիկանի դերը, կադրերում հայտնվել եմ Սալման Խանի հետ, կանգնած եմ եղել դերասանների կողքին, որոնց մի անգամ միայն էկրանին էի տեսել»։
Բոլիվուդը դժվար վայր է դրսի մարդկանց համար
Ինչպես ինքն է խոստովանում, «ընտանիքից չեկող» մարդու համար հնդկական կինոյի ճանապարհը չափազանց դժվար է։ «Կապեր չկան, ազգանուն չկա։ Ես մի տղա էի Հայաստանի գյուղից։ Բայց ես երբեք սա խնդիր չեմ համարել։ Ես պարզապես առաջ եմ շարժվել»։
Որպեսզի ամբոխի մեջ չմնա, Արմենը սկսել է ինքնուրույն սովորել հինդի ֆիլմերից և սկսել է ընդլայնել իր կարողությունները։ Բացի Մոսկվայում որպես նկարահանման վայրի մենեջեր աշխատելու փորձից, նա ձեռք է բերել պրոդյուսերի հմտություններ։ Նա սկսել է կամուրջներ կառուցել միջազգային կինոարտադրության և Դուբայի միջև, որտեղ 2010 թվականին տեղափոխվել է հանուն սիրո՝ իր ապագա կնոջ մոտ։
Դուբայից՝ դեպի մեծ կինո
ԱՄԷ-ում Արմենը հիմնադրեց պրոդյուսերական ընկերություն և սկսեց ամսական ավելի քան 14,000 դոլար վաստակել: Նա Ջեքի Շրոֆի և Ադիտյա Ռոյ Կապուրի հետ պրոդյուսերավորեց հայ-հնդկական «Ջագուար» մարտաֆիլմը, կազմակերպեց գովազդային հոլովակների նկարահանումներ, մասնակցեց Աբհիշեկ Բաչչանի և Հարբհաջան Սինգհի հետ նախագծերի:
Ամենահուզիչ պահերից մեկը նրա մանկության կուռքի՝ հնդկական կինոյի լեգենդ Ամիտաբհ Բաչչանի հետ հանդիպումն էր: Արմենը պատմում է, թե ինչպես է հայտնվել դերասանի տանը Մումբայում և նրա հետ թեյ խմել: «Ես մեծացել եմ նրա մասնակցությամբ ռուսերեն հնչյունավորված ֆիլմերի վրա»,-պատմում է նա:
«Պլան B» չկա՝ միայն առաջ
Այսօր Արմենը ոչ միայն դերասան է, այլև պրոդյուսեր, քասթինգի տնօրեն և արդյունաբերությունների միջև միջնորդ: «Կինոյում, առանց կապերի, դու չես գոյատևի, եթե չգիտես, թե ինչպես փոխվել և առաջ շարժվել»,-ասում է նա:
Նա այլևս չի համաձայնվում «օտարերկրյա չարագործի» կամ «լուռ պահակի» բնորոշ դերերին: Նա այժմ աշխատում է Արցախում մարդասիրական ճգնաժամի մասին ֆիլմի վրա՝ պատմելով շրջափակման պատմությունը իրենց երեխաներին կորցրած մայրերի աչքերով։
Երազանք՝ աշխարհին պատմել Հայաստանի և ԱՄԷ-ի մասին
«Ես ուզում եմ նկարահանել ֆիլմեր, որոնք կցուցադրեն Հայաստանը և ԱՄԷ-ն ամբողջ աշխարհին։ Այս երկրներն ինձ հնարավորություն տվեցին երազելու։ Հիմա իմ հերթն է նրանց ձայն տալու»,-ասում է Արմենը։